ترجمه: بصیر برهانی

بِن اُکری Ben Okri، نویسنده و شاعر پرآوازه پسامدرنیست و پسااستعماری نیجریه ای، در یادداشتی که در ۲۷ دسامبر ۲۰۱۴ در نشریه گاردین به چاپ رسانده، ادبیات و هنر فاخر را این چنین تعریف می کند:

ادبیات درخشان به ندرت حول محور یک موضوع است. چنین ادبیاتی از سوژه فراتر می ­رود. سوژه همیشه کم ­اهمیت ­ترین عنصر آثاری بوده که جاودانه مانده اند. گاهی یک اثر مهم موضوع شاخصی دارد ولی معمولاً هنرِ آن است که مدام آن را به ما وصل می کند، نه سوژه اش. اگر سوژه مهم ترین بخش کار بود، دیگر نه به هنر نیاز داشتیم نه به ادبیات. تاریخ کافی بود. ما سراغ ادبیات می رویم برای آن چه در زمان و خارج از زمان با ما حرف می زند.

هیچ ملتی نمی تواند بدون آزادی، بزرگ یا خشنود باشد. هیچ ادبیاتی هم نمی تواند بدون آن درخشان باشد. پیش نیاز اصلی ادبیات آزادی است. اولین آزادی هم آزادی ذهنی است؛ چون می توان در دنیا آزاد ولی در ذهن زندانی بود.