داوود غفارزادگان در گفت و گوی اختصاصی با ملپومن ادبیات را این گونه تعریف می کند:

کاش به همین راحتی ها بود. امر خلاقه گمانم تعریف ناپذیر است. چون هر دم در حال نو شدن و انکار خود است. نمی دانم این جمله را کجا خوانده یا از کی شنیده ام. کلا هنر و ادبیات  نگاه زیباشناسانه به هستی ست. به نظر قانع کننده می آید. بله، نگاه زیباشناسانه به هستی… حالا این نگاه چه جور نگاهی ست من تعریفی ازش ندارم. می گویم نگاه تولستوی به سرنوشت محتوم آدمی در مرگ ایوان ایلیچ. نگرش کامو در بیگانه یا کافکا در مسخ یا ساعدی در دو برادر و هدایت در زنی که مردش را گم کرده بود.

گفت و گوی کامل را در دوماهنامه شماره ۱۰ بخوانید.