رضا قاسمی، رمان­ نویس توانا و صاحب سبک ایرانیِ مقیم فرانسه، در فیلم مستندی که با عنوان باغ ­های نامرئی به کارگردانی المیرا رستگار از وی و آثارش تهیه شده، برداشت خود از ادبیات را بدین شکل ابراز می ­کند:  

خیلی برایم مهم است که انسان با کلمه از هیچ، چیزی بیافریند. برای من ادبیات چیزی است که قابل تبدیل شدن به تصویر سینمایی نیست. و هر جا توی کارم به آن لحظات می­ رسم، آن ­جاست که من احساس لذت می ­کنم؛ حس می ­کنم چیزی آفریده ­ام. چون اعتقاد دارم رمان باید برسد به این که چیزی را بیان کند که جور دیگری نمی ­شود بیانش کرد.

حرف تازه­ ای که وجود ندارد اگر انسان به مسائل اساسی بپردازد. قصد این است که بتوان این مسائل را طورِ تازه­ ای تعریف کنی؛ این مهم است و این طورِ تازه را هم برایش زور نمی ­زنم. در واقع به نوعی جزو طبیعتم شده است؛ از رفتنِ راه ­های رفته بیزارم.