نگاه حدیث حسینی، مترجم ادبی، به ادبیات:

 

ادبیات، آرمان‌­شهر شخصی من است. از سال‌های دور، از کودکی تا به امروز، ادبیات برای من گونه‌ای زیست موازی بود؛ خانه‌ی موازی، شهر، کشور و جهانی موازی؛ بی‌مرز و‌ تکرارناپذیر؛ پناه­‌گاهی همیشگی و پذیرنده. کم‌اهمیت‌ترین فایده­‌ی هم‌­زیستی با ادبیات افزایش آگاهی است و نرمش‌­پذیری فکری. با یاری ادبیات به نادانی‌ها و نا‌آگاهی‌هایت دست‌­رسی پیدا می‌کنی؛ ولی در یک جمله ادبیات برای من در همان تعریف فلوبر خلاصه می‌شود: «تنها راه برتابیدن هستي آن است كه در ادبيات غرقه شوي، هم­‌چنان كه در عيشي هماره.» 

 

گفت و گوی کامل را در دوماهنامه شماره ۲۶ بخوانید.