جاناتان فِرِنزِن با رمان «آزادی» خود را به‌عنوان چهره‌ی شاخص ادبیات آمریکا به اثبات رساند. نشریه‌‌ی تایم تصویر این نویسنده را به‌مناسبت چاپ رمان «آزادی» روی جلد خود برد و به او لقب «بزرگ‌ترین رمان‌نویس آمریکا» را داد. درج تصویر این نویسنده بر روی جلد این نشریه افتخاری‌ست که نویسندگان کمی از آن برخوردار شده‌اند. نشریه‌ی یو‌اس‌ای‌تودی رمان «آزادی» را کولاکی بزرگ برشمرد و نوشت: «فِرِنزِن، خدای ادبیات داستانی، با تمام توان خود بازگشته است.» و اپرا وینفری هم این کتاب را برای باشگاه کتاب‌خوانی‌اش برگزید.  

 رمان‌ «آزادی» پستی و بلندی‌های زندگی خانوادگی را روایت می‌کند و روابط پیچیده‌ی زن و شوهرها و ارتباط آن‌ها با فرزندان‌شان را در بستر یک جامعه‌ی آمریکایی به تصویر می‌کشد. ریزه‌کاری‌های داستانی و گفت‌وگوهای ماهرانه‌ی رمان «آزادی» تصاویری را از روابط پیچیده‌ی انسانی ارائه می‌دهند که یگانه و ستودنی. پی‌رنگ این رمان به وسوسه‌ها و مسئولیت آزادی می‌پردازد و درباره‌ی همه‌ی آن آزادی‌هایی‌ست که در دنیای امروز دست‌و‌پای ما را بسته‌اند. «آزادم فلان حرف را بزنم»، «آزادم فلان کار را بکنم» و حرف‌ها و کارهایی که گاهی وارونه عمل می‌کنند و به‌قول خودِ فِرِنزِن به یک «آزادی دروغین» تبدیل می‌شوند. شاید یکی از آموزه‌های این کتاب این باشد که آزادی به هیچ‌وجه نباید موجب خوش‌بختی شود.  

 

شیما بنی‌علی

خرید کتاب