شعر امروز

نوشته: امید بهاری

شعر امروز بیش از هر روز دیگری به ضعف زبان گرفتار آمده است. این که زبان شعر امروز ما، عموماً، زبان ‌ترجمه یا شبه ترجمه است و بین محتوا و زبان، دیوار گنگی از نامفهومی کشیده شده و به بالا رفته کاملاً آشکار است. شعر امروز ممکن است بر وزن سنتی یا شعر نیمایی یا پسانیمایی ظاهر شود و نیز گاهی ویژگی مدرن یا پسامدرن به خود بگیرد. با این همه، حالت بیانی شعر، فرم و محتوایش به دلخواه شاعر انتخاب می شود. اما تنها چیزی که هم ذهن خواننده و هم شاعر در آن  به یک اندازه درگیر هستند و آزادی خود را محدود می یابند، ذات زبان به طور کلی است که شعر امروز با هر نامی، خواه مدرن و خواه پسامدرن، از فقر آن رنج می برد. (بیشتر…)