نجدی و مرتضی هایش

نوشته: نسترن خسروی

khiabanمجموعه داستان «دوباره از همان خیابان ها» ی بیژن نجدی برای اولین بار در سال ۱۳۷۹ به کوشش همسر ایشان، پروانه محسنی آزاد، منتشر شد. داستان های نجدی پُراند از نوستالژی به وقایعی تاریخی مانند کودتای ۲۸ مرداد و گاهی واقعه سیاهکل و جنگ ایران و عراق.

رئالیسم و سوررئالسیم مکاتب عمده ای هستند که نویسنده برای نوشتن داستان های خود از آن ها بهره برده است. از ویژگی های بارز نثر نجدی در این مجموعه، توصیفات بدیع، جان بخشیدن به اشیاء و استفاده از صفات به جای اسامی است و روایت او گاهی لحن فیلم نامه ای به خود می گیرد. شخصیت های محوری در بیشتر داستان ها اسامی تکراری دارند: مرتضی، طاهر و عالیه؛ و حتی اگر در دوران ها و مکان های مختلفی زندگی می کنند، وجوه اشتراکی مثل درگیر بودن در مسائل سیاسی و از دست دادن دوست و یا معشوقی را می توان در همه آن ها مشاهده کرد. شخصیت پروانه نیز اغلب به صورت آنیما در تعداد کمی از داستان ها به چشم می خورد. (بیشتر…)