«شکرتلخ» نوشته‌ی جعفر شهری | ۱۳۴۷، نشر «تهران»

کتاب «شکر تلخ» اثر فاخر و ارزش‌مند ادبیات داستانیِ بلند ایران است که از جنبه‌های گوناگون قابل بررسی و مداقه است اما آن‌چه اهمیت بیش‌تری بدان می‌دهد درون‌مایه و توجه به عناصر محیطی است. کتاب روایت‌گر اواخر عصر قاجار و وضعیت اسف‌بار معیشتیِ توده‌ی مردم در آن زمان است و به‌خوبی درباره‌ی فرهنگ مردم سخن می‌راند. این فرهنگ شامل خوراک، پوشاک و شیوه‌ی زندگی است. کتاب آمیخته‌به مَثَل‌های منقولی است که شاید امروز فراموش شده‌اند و یا کم‌تر به کار می‌روند. از سویی دیگر، «شکر تلخ» درباره‌ی مسائل طب سنتی نیز به‌شکلی آشکار داد سخن می‌دهد. این کتاب توسط افرادی چون آقای میلانی مورد توجه و معرفی قرار گرقته است اما همان‌گونه که اشاره شد کتاب از جنبه‌های گوناگونی قابل بررسی و معرفی است. آن‌چه در این کتاب جالب توجه است روایت زندگی زنی است که با وجود سختی‌های زمانه جسور و شجاع است. کبری با داشتن هم‌سری عیاش و نداشتن تمکن مالی مناسب هم‌چنان یک‌تنه به جدال با فرازونشیب‌های گوناگون زندگی‌اش می‌پردازد. در کنار کبری، زن‌های دیگری نیز دراین قصه‌ی پُرغصه نقش‌آفرینی می‌کنند که هر کدام نماینده‌ی قشری از لایه‌های فرهنگی جامعه‌ی ایران هستند. زن افسون‌گر، فاحشه، خانه‌خراب‌کن و غیره. این کتاب راویان گوناگونی دارد: گاهی کبری روایت‌گر زندگی‌اش می‌شود و گاهی دانای کل. (بیشتر…)