پنجشنبه زانو ندارد

مهدی قربان نیا

 

فردای آن روزی که آقای نام ور به ملاقات شخصی ناشناس در کافه ((تلخ)) واقع در یکی از خیابان های یکی در میان غریب کرج رفته بود، زانو هایش به ناگهان درد عجیبی را به مهمانی پذیرفته بودند. پنجشنبه، بیست و یکم شهریوری ته کشیده، صبح آقای نام ور را تف کرده بود روی تخت خوابش و او را در ناباوری بین خواب و بیداری، خیس و لزج با رشته هایی از طناب شل و ول از جنس خلط و آب دهن به اتاق خواب بسته بود. چشمانش داشتند هنوز دیدن آن وقایع غریب روز گذشته را به صورت قی تعجب کرده ای از خود بیرون می کردند. (بیشتر…)